Het is nog maar vier uur in de ochtend als de wekker gaat. De terugreis naar Nederland ligt in het verschiet. Tot deze vroege start is besloten, omdat Lucien de volgende dag voor een zakenreis weer moet afreizen. Iedereen maakt zijn eigen lunchpakket en de thermosflessen gooien wij vol met koffie.
De bedoeling is dat wij in een ruk naar Nederland rijden. In geval van panne zal de andere auto, met Lucien erin natuurlijk, doorrijden. Een minimaal aantal tussenstops, slechts alleen om van chauffeur te wisselen of te tanken.
Om vijf uur starten wij de auto's en de terugreis is een feit. Het weer is niet om over naar huis te schrijven, dat kunnen wij hopelijk dezelfde avond zelf wel vertellen. In Italië, Zwitserland en Duitsland hebben wij regen, daarna klaart het pas op.
Tegen tienen ligt Italië achter ons, zonder noemenswaardige incidenten. Geen files in de Sint Gotthardtunnel en even na de middag is Zwitserland achter ons. Op de Duitse autobahn kunnen wij redelijk doorrijden. Alles gaat zo gesmeerd, dat er in de buurt van Keulen nog tijd is om een langere koffiestop te houden. Gelegenheid om Duitse Torte te proberen en eens in een andere positie te zitten.
Even na zes uur steken wij de grens bij Venlo over. Hoewel het inmiddels gestopt is met regenen, is het in Nederland aanmerkelijk kouder. Na een stop bij de Lucht rijden wij door naar in een restaurant in Waardenburg om afscheid van elkaar te nemen. Onder het genot van wijn, bier en de oer-Hollandse bitterbal wisselen wij de laatste ervaringen uit. Daarna gaat ieder zijn eigen weegs.