Fietsclub Lekker Bakkie Koffie

Over LBK Fietsreizen Toscane 1995
Paul Mentink
Andere websites

Toscane, gewoon prachtig

Typische Toscaanse cipressen

Toscane is een gebied van wonderschone landschap en cultuur. In het noorden de hogere bergen van de Appenijnen, naar het zuiden heuvelachtiger met op sommige toppen ervan de oude dorpen en steden. Ook komt er her en der bebossing voor, maar een groot deel bestaat uit landbouwgronden. Veel graanvelden kom je hier tegen, die in de zomermaanden goudgeel afsteken tegen de groene achtergrond. Verder heb je uiteraard de wijngaarden voor de Chianti en olijfgaarden. Verder kom je veel zonnebloemvelden tegen en een wel heel opvallend gewas zijn de populieren. In kaarsrechte lijnen in 6 verschillende richtingen worden deze hier verbouwd.
Opvallend in het landschap zijn echter de cipressen. Als kaarsrechte naalden steken ze af tegen de rest en geven Toscane hun typische karakter. Verder heb je de pijnbomen, grote dennen die vaak hoog boven de rest uitsteken als een gigantische parasol. Deze produceren jaarlijks de pijnboompitten die in allerlei gerechten voorkomen. Een voorbeeld: spaghetti met verse basilicum, olijfolie en geroosterde pijnboompitten, simpel maar erg lekker.
Als je door dit gebied fietst kom je uiteraard ook allerlei dingen tegen. Zo heb je langs de kant van de weg overal cichorei staan en regelmatig hoor je het geluid van een cicade of een groene specht. Nu wij het toch over vogels hebben, de gebruikelijke soorten kom je hier tegen, hoewel hier de Italiaanse mus voorkomt, een ondersoort van onze huismus. De meest opvallende vogel, en gelijk de meest kleurrijke, is de bijeneter. Soms in zwermen, echter met grote regelmaat kom je ze in paartjes tegen. Wat je ook regelmatig tegenkomt zijn fietsers. Van oude mannen, die soms nog een extra zadel nodig hebben voor hun buikje, tot en met ploegen, jong en strak in hetzelfde tenue. Wel opvallend is dat de Italiaanse wielrijders je niet altijd begroeten, wat in Nederland vaak wel gebeurd.
De belangrijkste steden in Toscane zijn ongetwijfeld Florence, Sienna, Lucca en Pisa. Deze steden bepaalden door de eeuwen heen de geschiedenis in dit gebied. Alle deze steden hebben prachtige domkerken met vele soorten gekleurde marmer aan de buitenkant. Ongetwijfeld is de domkerk van Florence de prachtigste van allemaal en misschien wel van de wereld. Verder heb je in Florence de Ponte Vecchio en prachtige beelden, in Sienna il Campo, het plein waar jaarlijks de palio gehouden wordt, in Lucca een gigantische en nagenoeg intacte stadsmuur en in Pisa uiteraard de scheve toren.

Toscane, vrijdag 5 mei 1995

Bevrijdingsdag 1995 is een zonnige en warme dag, tenminste voor de tijd van het jaar. Zeven wielrijders staan in alle vroegte op om een tocht van 1400 km te aanvaarden naar Italië. Om zes uur zouden wij vertrekken, echter het eerste probleem doet zich al voor. Vier racefietsen moeten op een drager voor drie fietsen, na veel passen en meten en met drie kwartier vertraging begint de reis.
De route door Nederland, alsook die door België en Luxemburg, geeft geen noemenswaardige problemen. Bij Metz in Frankrijk de eerste fout. De eerste auto, met Eddy achter het stuur, gaat recht door, daar waar hij een afslag naar Strasbourg had moeten nemen. Achteruitrijdend op de vluchtstrook met langsrazende en toeterende vrachtwagens kan hij deze fout herstellen.
Ongeveer 80 km na Metz doet zich een tweede en groter probleem voor. De thermometer van Arnolds auto valt plotseling uit en vreemde geuren komen tevoorschijn. Arnold stopt de auto op de vluchtstrook en werpt een blik onder de motorkap. Blijkt er een slang voor de koeling gebarsten te zijn. Ton probeert of hij het euvel kan repareren, echter de slang blijkt na de operatie te kort te zijn. Gelukkig staat de auto vlak bij een afslag, waar ook de péage van de Autoroute National haar 'kantoor' heeft. Lucien en Ton bellen aldaar de Franse ANWB, die binnen een half uur zou komen.
In de tussentijd is de auto met Eddy , Frank en Henny doorgereden. Als zij bemerken dat de tweede auto er niet meer is, gaan zij eerst langzaam rijden, vervolgens stoppen zij en tot slot rijden zij terug. Nadat zij de moed bijna hebben opgegeven, zien zij de defecte auto langs de andere kant van de autoweg staan. Deze hereniging moet je uiteraard op gepaste manier vieren en wat beter dan dat met een lied te doen. Gelukkig is het deze dag de verjaardag van Ton, dus niets beter dan een "Lang zal ie leven" zingen op de vluchtstrook van de Autoroute National.
De takelwagen van de Franse ANWB komt spoedig daarna. Arnold wil de chauffeur in eerste instantie naar huis sturen vanwege de hoge prijs voor het verslepen van zijn auto. Op aandrang van de anderen laden ze de auto toch maar op en brengen ze de auto naar het even verder op gelegen Sarre-Union. In deze plaats vervangen ze in een citroengarage de defecte slang door een nieuwe en kan de reis verder gaan.
Wij besluiten om bij Strasbourg de Rijn over te steken en dan via Duitsland naar Zwitserland te rijden. De eerste auto nadert de bewuste afslag, echter de tweede auto zit achter een grote autobus en mist daardoor deze afslag. Omdat je hoe dan ook bij Basel de grens met Zwitserland moet passeren, besluiten Eddy , Henny en ik om in een Mövenpickrestaurant op de tweede auto te wachten. Na een klein half uurtje verschijnt deze en onder het genot van Mövenpickijs wordt de hereniging in het restaurant met het "Lang zal ie leven" gevierd.
De reis gaat verder totdat wij in een file voor de Sint Gotthardtunnel komen. Ondanks de aanwezigheid van onze "Bromsnor" Frank kan de oorzaak van deze file niet opgelost worden. Wel staan wij bijna twee uur voor deze flessehals. In ieder geval kunnen een paar hun gezicht in het riooltje langs de vluchtstrook wassen. Na de lange wachttijd passeren wij de tunnel zonder verdere problemen.
Zo'n 20 km voor Lugano ontstaan er in de auto van Arnold weer problemen, de koplampen vallen uit. Op zich niet erg als het licht is, echter het is inmiddels al tien uur in de avond en de zon is al lang onder. Na de koplampen beginnen ook andere onderdelen te weigeren. Gelukkig kan hij nog net het dichtstbijzijnde benzinestation halen. De Zwitserse ANWB bellen, die gelukkig spoedig op komt draven. De monteur komt al snel tot de conclusie dat er een kortsluiting in het elektrische circuit zit.
In de tussentijd besluiten Eddy , Henny en ik dat zij in Lugano een hotel op gaan zoeken voor een overnachting. Eddy zal vervolgens terugrijden om de andere auto te begeleiden naar het hotel. Na enig zoeken, dankzij een behulpzame Luganees die zijn stadsplattegrond beschikbaar stelt, vinden ze het hotel. Eddy weer terug naar de inmiddels gerepareerde auto. Frank in de auto bij Eddy en de andere achter die twee aan. Vanwege de duisternis, de oververmoeidheid en de plotselinge afslag na een tunneltje, raakt de tweede auto de eerste kwijt. Hoe die twee elkaar weer gevonden hebben mag bijna een wonder heten, hoewel er wel enig gevloek en denkwerk aan ten gronde ligt.
Even voor twee uur in de nacht arriveren beide auto's bij het hotel, alwaar Henny en ik bijna (slaap)dronken zijn van het bier wat zij hebben gedronken. De meesten hebben, gezien het late tijdstip, geen zin meer in een echte maaltijd, iets wat wij vanaf zes uur 's ochtends niet meer gehad hebben. Even een biertje of een wijntje voor het slapen gaan. De dienstdoende vrouw in het hotel lust er ook nog wel eentje. Onder het herhaaldelijk melden door haar van "nog vijf minuten" na elk rondje, nuttigen wij nog een aantal consumpties. De vriend van deze vrouw heeft inmiddels al lang de pijp aan Maarten gegeven en is naar bed gegaan.
De vrouw vindt het interessant om de beroepen van ons te raden. Ze begint bij Frank die een gigolo zou zijn, Arnold staat aan de lopende band, Lucien heeft iets op een kantoor, ik verkoop foto's, Ton doet iets in constructies, bij Eddy is het eerst onduidelijk maar ze komt op een huisarts uit en bij Henny is het onduidelijk. Al dan niet tevreden over de gedachtekronkels van deze vrouw gaat iedereen naar bed.

Zaterdag 6 mei