Corsica, een geurig en opstandig eiland

Vlag van Corsica

Corsica is een relatief groot eiland, de totale oppervlakte van het eiland bedraagt 8680 km2 en dat is ongeveer een kwart van de oppervlakte van Nederland. Het ligt op ruim 170 km van de Franse kust, het vaste land van Italië ligt op ruim 80 km terwijl Sardinië slechts op 12 km van het zuidelijkste punt ligt.
Geologisch bestaat het eiland ruwweg uit twee gedeeltes, het oude zuidwestelijke gedeelte met gesteentes van 280 miljoen jaar of ouder en het jongere noordoostelijke gedeelte, waar wij het merendeel zullen fietsen, met gesteentes rond de 65 miljoen jaar oud. Deze tweedeling komt ongeveer overeen met de twee departementen van Corsica: Corse du Sud en Haute Corse. Historisch bestaat er ook een tweedeling, het land "achter de bergen" is lang het gebied van de feodale Corsicaanse heren, terwijl het land "aan deze kant" door de minder bedeelden in gebruik is.
Corsica is een eiland dat bekend staat om haar natuurschoon. Er komen bijna drieduizend plantensoorten voor, waarvan er ruim honderd endemisch zijn. Een belangrijk deel van dit natuurschoon bestaat uit tamme kastanjebos en uit maquis. De boom is belangrijk voor het hout en de tamme kastanjes, die in het verleden als volksvoedsel gebruikt werden. De maquis beslaat ruim 20% van Corsica en is een gemengde en zeer dichte begroeiing, die vroeger gebruikt werd, en misschien tegenwoordig ook nog, als schuilplaats voor gezochte personen. In het voorjaar, als de meeste planten in bloei staan, gaat de ene geur over in een andere. Zowel Napoleon als de banneling in "Asterix op Corsica" maakten er al melding van, Corsica kun je van afstand reuken.
Corsica is ook een eiland wat bekend staat om het streven naar onafhankelijkheid. De belangrijkste volksheld is Pasquale de Paoli, wiens leger eind 18de eeuw werd verslagen door de Fransen. Het onafhankelijkheidsstreven nam geleidelijk af, echter na de tweede wereldoorlog bloeide het weer op. Zelfs recentelijk zijn daar nog aanslagen geweest. Maar ook als je rondrijdt merk je het nog. Het meest opvallend zijn de verkeersborden met kogelgaten. Voorts kom je overal leuzen tegen op muren en rotsen. Vooral de term "FNLC", wat staat voor Front National de Libération de Corse.

Corsica, zondag 9 mei 1999

Het is moederdag. Tien personen gaan in alle vroegte op weg naar Brussel. Acht personen vertrekken vanuit Utrecht, de andere twee komen vanuit de richting Rotterdam. De vorige dag zijn de fietsen al in het busje van Eddy geladen, dus dit keer weinig oponthoud bij vertrek.
Om ongeveer 7 uur komen allen bij het vliegveld aan en moeten wij inchecken. Ton en Henny stallen hun auto eerst nog, maar ze blijven wel erg lang weg. "Alsof ze in Vlaardingen hun auto parkeren" merkt er iemand op. Jan Willem, die voor het eerst met het LBK meegaat, probeert zich onsterfelijk te maken door iedereen een hard gekookt eitje aan te bieden. Hij heeft zelfs voor het zout gezorgd, maar het is twijfelachtig of dit alles indruk maakt.
Het inchecken verloopt zonder problemen, maar bij de paspoortcontrole loopt het fout. Bij Frank vindt de douane een zakmes op het lichaam en ondanks dat hij zijn politiepas laat zien, neemt de douane het mes in beslag. Hij zou nog wel een officiële brief met politielogo sturen want dit vindt hij maar niks.
Uiteindelijk zit iedereen in het vliegtuig, maar vanwege luchtvaartregulaties moeten wij nog een half uur wachten. En de sfeer in het vliegtuig is ook al niet alles. Het lijkt wel of de overige passagiers naar een begrafenis moeten. Na twee uur vliegen en met tien LBK-ers aan boord is de stemming aanmerkelijk verbeterd bij aankomst in Ajaccio, aan de westkust van Corsica.
Na aankomst komt de bagage en de fietsen al snel, zodat wij de fietsen in elkaar kunnen zetten. Voor Jan Willem levert dat enkele problemen op. Zijn trappers monteert hij achterste voren en dat fietst niet handig. Toch maar even omdraaien, anders zal hij de hele weg terug moeten fietsen.
De fietstassen en -koffers kunnen wij in een opslagruimte op het vliegveld stallen en de begeleidende auto, een Peugeot Boxer passagiersbusje, kunnen wij ophalen. Spoedig rijden wij de eerste kilometers op Corsicaanse bodem. Het weer is zonnig met temperaturen boven de 20°C en zo zal het voor de rest van de week gelukkig ook blijven.
Bij de eerst rotonde gaat het, je zou haast zeggen zoals gewoonlijk, al verkeerd. De fietsers gaan gelijk rechts maar het busje, deze week met Toine achter het stuur, neemt een volgende afslag.
Na enkele kilometers op de hoofdroute richting het zuiden nemen wij de afslag naar Bastelica, het plaatsje voor onze eerste overnachting. Dat is gelijk klimmen maar gelukkig arriveren wij na 5 km in het eerste dorpje met een café. Daar is de eerste bestelling van koffie, in alle soorten en maten. Tot ieders verbazing komt Toine er aanzetten met het busje. Na de koffie moeten wij wel verder klimmen, voor Jan Willem is het te veel en hij zoekt het gemak van het busje op.
Het landschap dient zich al gelijk aan, varkens langs de weg, olijfbomen en hier en daar een wijnstruik, verkeersborden vol kogelgaten en natuurlijk de ruige en steile bergen met op de hoge gedeeltes zelfs nog enige sneeuw.
Arnold terug naar zijn jeugdIn Bastelica is de eerste overnachting geboekt bij "Chez Paul". Aan het eind van de middag komen wij daar aan na een rit van 40 km en de aankomst vieren wij met Corsicaans bier en een locale worst. Arnold en ik zijn zo blij dat wij gaan hoepelen met een op het terras achtergelaten hoepel. Daarna douchen en enkele komen even bij van de eerste rit met een dutje.
In het begin van de avond het diner. Het voorgerecht bestaat uit dezelfde worst, maar net iets taaier, gevolgd door een hoofdgerecht met draadjesvlees met grote platte witte bonen. Het kaasplankje bevat geitenkaas en als toetje fruit of vla met opgeklopte eiwit. Wat de wijn betreft is de keuze niet makkelijk. De eerste fles is matig, maar geleidelijk stijgt de kwaliteit.
Na afloop uiteraard koffie en voor een enkeling thee. Vooral bij de bestelling van het laatste kijkt de eigenaar wel heel erg vreemd, alsof hij water ziet branden. Nu is hij sowieso een beetje een rare vent, want op allerlei bestellingen reageert hij nogal verschillend. Daarna zoeken wij het bed op, want voor morgen staat er een zware fietstocht op het programma.