Deze dag gaat het LBK voor een trainingsweekend naar de
Ardennen. In alle vroegte vertrek ik vanuit het hoge noorden naar Montfoort om
op tijd naar België te kunnen vertrekken. Zoals gebruikelijk ligt Arnold nog op
zijn nest als ik aankom, echter Frits arriveert net iets eerder bij zijn huis en
hij heeft de nobele taak om Arnold wakker te maken. Arnold heeft niet veel
kunnen slapen want gisteravond was hij betrokken bij het Utrechtse
bevrijdingsfeest. Tot halfvier in de ochtend is hij bezig geweest om vieze natte
briefjes van honderd in een emmer te gooien die Emile later ophaalde.
Geleidelijk komen de andere lotgenoten binnen, waarbij Jan Willem
zich laat vergezellen door een zwager van hem, Bartel genaamd. Arnold maakt niet
al te veel aanstalten om te vertrekken en als ook Henny op zich laat wachten
beginnen de eerste twijfels over een vertrek naar België te komen.
Er moeten nog wat broodjes komen dus ik loop even naar de bakker om de
hoek. De croissants en pain-au-chocolat laten zich goed smaken en uiteindelijk komt er
de melding dat wij niet naar de Ardennen vertrekken maar
dat wij vanuit Montfoort een tweedaagse rondrit gaan maken. Onze slaapspullen moeten in ieder geval
mee, deze moeten wij in de Berlingo van Arnold laden.
Vanwege het weer hoeven wij niet naar het zonnige zuiden.
De zon staat al aan de hemel en de temperatuur is voor de tijd van het jaar
extreem hoog. Ideaal fietsweer plus het feit dat ons een lange autorit naar de
Ardennen bespaard blijft, doet al gauw het "verdriet" verzachten. Behalve bij
Lucien want hij heeft de nodige Belgische franken aangekocht, die hij nu niet
gebruiken kan.
Omstreeks elf uur vertrekken wij vanuit Montfoort in
westelijke richting voor een afstand van 148 km. Als eerste doen wij het
plaatsje Hekendorp aan waar ik de eerste sprint voor het plaatsnaambordje win.
De toon is hiermee gezet want bij bijna alle volgende plaatsen volgt een sprint.
Vlak voor Haastrecht krijgen wij onze eerste technische mankement, een lekke
band. Na Haastrecht volgen Gouda, Reeuwijk-Brug, Waddinxveen en Benthuizen.
Delen van de route beginnen zijn nu duidelijk en op aanraden van Lucien
besluiten wij om een speciale route om Zoetermeer te volgen zodat wij niet dwars
door deze plaats hoeven te fietsen.
Het is inderdaad een speciale route.
Dwars door weilanden en hier en daar moeten wij nog hekken openen. Bij een
aantal "gewone" fietsers levert onze tocht door deze weilanden wat kritiek op.
"Deze fietspaden zijn niet voor racefietsers bestemd", merkt één van de fietsers
op. Ach, Nederlanders moeten altijd wat te klagen hebben.
Nadat wij
Zoetermeer rechts hebben laten liggen fietsen wij via wat binnenweggetjes
richting Nootdorp. Plotseling steekt een kip de weg over en Arnold
rijdt het arme dier aan. Deze stuitert naar Frits, die het ongelukkige beest niet ontwijken
kan en er overheen fietst. Met bebloede kop brengen wij de kip bij de nabij gelegen
boerderij, waar de eigenaar de kip uit zijn lijden verlost. Behalve voor de
kippen moeten wij ook uitkijken voor de vele joggers die hier rondrennen.
Regelmatig klinkt de kreet "Wandelaars" vanuit de voorhoede van de groep, om de
rest voor het naderende gevaar te waarschuwen.
Na Nootdorp volgt Rijswijk en
uiteindelijk Den Haag. Dwars door de residentie van Bea gaan wij naar de haven
van Scheveningen. In een restaurant aan de haven kunnen wij pas na tweeën onze
lunch bestellen. Deze bestaat voornamelijk uit vis met pasta en frites. Uiteraard komt er ook wijn op tafel en met dit mooie en
warme weer is een gekoelde rosé niet te versmaden. Al drinkende komen Arnold en Eddy
tot de ontdekking dat ze de wijn voor het avondeten vergeten zijn. Dankzij
de aanwezigheid van enkele mobiele telefoons lossen zij dat probleem spoedig op en
kunnen ze de "Château Toque Toque" naar de nog geheime locatie vervoeren.
Na anderhalf uur vertrekken wij vanuit Scheveningen om
door de duinen naar het noorden te fietsen. Het zullen de enige verhogingen in
het landschap zijn die wij dit weekend tegen zullen komen. Er is daar veel wind
en het feit dat het wind tegen is maakt het alleen maar erger. Verder zijn er op
de eerste kilometers door de duinen veel verkeersdrempels. Niet voor auto's,
want die mogen hier toch al niet komen, maar voor fietsers. Voor een groep
racefietsers zijn die uitermate vervelend. Daar staat echter tegenover dat er
regelmatig nachtegalen te horen zijn. Ik wist niet dat er in dit gebied zoveel
sopranen van de nacht voorkomen.
Via Katwijk en Noordwijk komen wij in
Zandvoort, waar wij op de promenade een tussenstop voor een bakkie koffie maken.
Door het warme weer is het druk alhier. De pauze is niet lang, want wij hebben
intussen vernomen dat het einddoel voor vandaag Wijk aan Zee is en wij moeten nog
de nodige kilometers trappen.
Bij Bloemendaal passeren wij nog het
stadion van de plaatselijke hockeyclub die net het kampioenschap van Nederland viert. Het is echter al zes uur en veel supporters zijn er dan al niet meer,
alleen de half bezopen supporters horen wij nog zingen.
In IJmuiden
besluiten wij om de pont over het Noordzeekanaal te nemen. Ron zijn wij
inmiddels kwijtgeraakt dus een paar blijven nog even aan de zuidzijde wachten.
Zelf ga ik met een viertal wel over om omstreeks halfacht in het
natuurvriendenhuis "Panjaert" in Wijk aan Zee aan te komen. Opvallend aan dit
natuurvriendenhuis is dat het vlak bij de hoogovens ligt. Zoiets bijzonders was
er vorig jaar ook bij de reünie van onze fietsreis naar Corsica, toen wij in
een natuurvriendenhuis in Borne verbleven. Deze ligt naast een snelweg en
hoogspanningsmasten en vlak bij de opwerkingsfabriek in Almelo. Hoezo
natuur.
Spoedig komen de anderen, met uitzondering van
Ron. De meesten frissen zich op, echter Ton besluit om zijn
maatje op te gaan zoeken. Dit blijft vooralsnog zonder resultaat, echter beide weten het verblijf uiteindelijk
toch te vinden.
Intussen is de maaltijd al klaar en maken wij er alvast een
begin mee. José, een vriend van Arnold's dochter, heeft alles
klaargemaakt en het smaakt uitstekend. Als vooraf enkele tapa's, bestaande onder
andere uit overheerlijke olijven, geconfijte uien, stukjes worst en kaas. Het
hoofdgerecht bestaat uit venusschelpen met varkensvlees en
dobbelsteen-aardappeltjes. Het nagerecht is een zoete taart. De conversatie
tijdens eten gaat onder andere over cycling en recycling. Eén en ander werd
geserveerd met rode en witte wijn.
Bij de koffie komt er Asbach Uralt op tafel en dat
valt bij een aantal in goede aarde. Bij Eddy valt het zelfs
zo goed dat hij een van de aanwezige gasten probeert
te "versieren". Ze heet Nina en komt, nadat haar vriendin naar
bed was gegaan, bij ons aan tafel. Ze is niet zo te spreken over haar vriendin. Even voor middernacht vertrekt de eerste lading naar hun bed, de overige volgen enkele uren later.